اردیبهشت!：)

یه افسردگی هست

من اسمش رو میذارم افسردگی بعد از دیدارهای وبلاگی!

چه قدر خوبین بچه ها

چه قدر خوشحالم از داشتنتون و چه قدر غمگین میشم از اینکه معلوم نیست دوباره کی ببینمتون.

ما ادمای فوق العاده ای هستیم.

ادمای قوی اشک و لبخند قاطی

ادمای رفیق با چشمای مهربون دورنگ

ادمای شیطون با دست شکسته_ هر چی صخی میگه همون درسته_

ادمای مامان در نقش مادر خرج، در نقش پیدا کننده، در نقش تلفن عمومی

ادمایی که زنگ میزنی میگی سلام ببین! یه نفس عمیق بکش! بهت ادرس اشتباه دادم! بعد میخندین!

ادمایی که کنارشون قدم میزنی و ارومی و لذت میبری

مرسی که اومدید بچه ها

مرسی که افتخار میدید تو شادی و غم باهم باشیم

مرسی که یه ارامش عجیب تزریق میکنید زیر پوستم و بعد صدای خنده هامون بین ابرای آسمون فاصله میندازه!

دیدار های وبلاگی قبل از ما سوتفاهم بود! سر فرصت، باید بشینم و لحظه لحظه اش رو بنویسم

لحظه لحظه ی نارنجیش：)